Głównymi atutami Tanzanii są: nietknięte, ocienione palmami wybrzeża obmywane ciepłymi falami Oceanu Indyjskiego; Kilimandżaro najwyższa góra Afryki; jezioro Tanganika, najdłuższy i najgłębszy słodkowodny zbiornik kontynentu; jezioro Wiktoria, położone na pograniczu Kenii i Ugandy, trzecie co do wielkości jezioro na świecie, a także krater wulkanu Nagorongoro zajmujący drugie miejsce pod względem wielkości.
Tanzania jest tworem całkowicie kolonialnym, który znany był jako Tanganika. Najpierw okupowali ją Niemcy, później Anglicy. Kraj ten uzyskał niepodległość w 1961 r., ale nazwa Tanzania powstała dopiero w 1964 r., kiedy małe, położone na wyspie państwo Zanzibar, przyłączyło się do dużo większego państwa na kontynencie.
Następnego dnia jedziemy do Serengeti, największego parku narodowego w Tanzanii. Większość z jego prawie 15 tys. km2 zajmuje porośnięta trawą równina, na której pasą się ogromne stada antylop gnu i zebr oraz setki gazel, bawołów, żyraf i innych zwierząt. Gdzieniegdzie widać kępy drzew, najczęściej akacji, choć zdarzają się też drzewa kiełbasiane. Tak właśnie większość ludzi wyobraża sobie Afrykę. ...
Na lotnisko Kilimanjaro koło Aruszy w Tanzanii latają m.in. KLM i Condor (to najdroższa opcja: ok. 5 000 zł w dwie strony). Do Dar es Salaam doleci się za 3 500 zł, do Nairobi za 3 000 zł. ...
W Tanzanii drożej. Wzrosły opłaty za pobyt w dwóch najpopularniejszych tanzańskich parkach narodowych. Każdy dzień w parku Kilimandżaro (zdobywający najwyższy szczyt Afryki muszą brać pod uwagę minimum 5 dni) kosztować będzie już nie 30, lecz 60 dolarów! Z kolei za przyjemność oglądania zwierząt w ramach safari w słynnym Serengeti turyści zapłacą teraz 50 dolarów. Na szczęście w pozostałych parkach opłaty się nie zmieniły i wynoszą od 15 do 25 dolarów. ...
W przydrożnym barze w Tanzanii zamówiłam najbardziej popularne i tanie danie zwane biryani. Zajadali się nim kierowcy autobusów i inni pasażerowie, więc ja też postanowiłam spróbować. Wiedziałam, że to potrawa na bazie ryżu z dodatkami. Nie przypuszczałam jednak, że będzie eksplozją orientalnych smaków w samym sercu Afryki. Zwykły biały ryż z kawałkami mięsa i warzywami został doprawiony szafranem, kardamonem, cynamonem, imbirem i czosnkiem, nad którymi unosił się oszałamiający aromat goździków. ...
Maniok pochodzi z Ameryki Południowej, ale że nie wymaga wyjątkowych warunków, szybko trafił na inne kontynenty. Dzisiaj najwięcej manioku uprawia się w Nigerii, gdzie popularnym daniem jest eba, czyli gęsta papka z mąki maniokowej zwanej w zachodniej Afryce garri. Nigeryjska eba jest tym samym co fufu w środkowej Afryce, ugali w Tanzanii i Kenii, nshima w Zambii i pap w RPA. Papka wyglądem przypomina gęstą owsiankę albo ziemniaki purée i sama w sobie jest raczej bez smaku. W niektórych krajach polewa się ją sosem z dodatkiem mięsa lub warzyw, w innych z fufu robi się coś w rodzaju naszych pierogów, przy czym każdy jedzący sam nabiera palcami trochę masy, kciukiem robi w niej dziurkę, nakłada nieco gulaszu i zalepia. W Ghanie zwyczaj nakazuje połknięcie całej kulki bez gryzienia. ...
Wolny czas pasażerowie chętnie spędzają w ostatnim wagonie, tzw. obserwacyjnym – jednym z dwóch – obok salonu miejsc „publicznych” w całym pociągu. Poza barem serwującym przekąski i napoje przyciąga ich tu otwarta weranda – w sam raz do podziwiania krajobrazów. Na najdłuższych trasach – do Tanzanii i Namibii, dokąd Rovos Rail jeździ tylko raz w roku, w salonie odbywają się prezentacje z pokazami slajdów na temat krajów, przez które przejeżdża pociąg. ...
Według jednych rola odgrywana w czasie polowania zależy od miejsca w hierarchii. Inni uważają, że małpy te mają wyższą zdolność rozumowania i empatii, dotąd zarezerwowanej dla Homo sapiens. Szympansy były pierwszym gatunkiem, u którego zaobserwowano umiejętność posługiwania się narzędziami. Opisała to Jane Goodal, która w 1960 r. założyła bazę w Tanzanii i przez wiele lat obserwowała te zwierzęta w naturze. Szympans żyje w zachodniej i środkowej Afryce, zaś występowanie bonobo ogranicza się do lasów Demokratycznej Republiki Konga. Oba gatunki są zagrożone. ...
Przewodnik ten zachęca również do nurkowania w krystalicznie czystych wodach, konnego safari po bezkresnych równinach, jazdy czwórkołowcem przez pustynię, pływania kajakiem przez wąskie kaniony, jeziora i rzeki, a także do żeglowania wzdłuż tropikalnych wybrzeży, pokonania wydm pustyni Nami. Opisano w nim niezwykłe wyprawy po Ugandzie, Kenii, Tanzanii, Zambii, Zimbabwe, Malawi, Mozambiku, Namibii, Botswanie, RPA i Lesotho. W tym przewodniku zaznaczono stopień trudności każdej z tras i wyliczono niezbędny ekwipunek, a także zawarto podpowiedź w jakim okresie najlepiej jest jechać i na jakie niewygody się nastawić. Przewodnik dostarcza wszystkich niezbędnych adresów oraz informacji o hotelach i schroniskach, restauracjach i jadłodajniach, wypożyczalniach sprzętu i agencjach turystycznych. Ponadto zawiera bezcenne w dalekich wyprawach wskazówki doświadczonych podróżników znających dany region, a także porady, jak zaplanować własne trasy, aby były ciekawe i bezpieczne.
Zdjęcia w książce są podzielone na trzygrupy: pierwsza koncentruje się na południowej części kontynentu (Mozambik,Malawi, Angola, Zimbabwe, Południowa Afryka, Namibia), druga narejonie wielkich jezior (Kongo, Rwanda, Burundi, Uganda, Tanzania, Kenja),trzecia na regionie Sahary (Burkina Faso, Mali, Sudan, Somalia, Czad,Mauretania, Senegal, Etiopia). Tekst do książki został napisany przezuznaną pisarkę Mia Couto z Mozambiku, która opisuje jak Afryka dzisiaj doświadcza skutków kolonizacji jak również konsekwencji ekonomicznychkryzysów i przyrodniczych kataklizmów.